Home Actueel Archief De ondernemer en zijn alimentatieplicht

De ondernemer en zijn alimentatieplicht

Archief
18-04-13

Deze vraag is voor een werknemer relatief eenvoudig te beantwoorden, voor de ondernemer ligt dit anders. De alimentatiebijdrage voor een ondernemer is (bijna) altijd gebaseerd op een inschatting. Pas later blijkt of de schatting correct is en of de ondernemer in privé daadwerkelijk de middelen ter beschikking heeft gehad. In deze bijdrage wordt kort uiteen gezet hoe het inkomen van een ondernemer wordt vastgesteld ten behoeve van de alimentatie.

 

De behoefte van een kind en/of een ex-echtgenoot is één van de factoren voor vaststelling van de alimentatie. Vervolgens wordt gekeken naar de draagkracht van de betaler, die wordt berekend door het inkomen te verminderen met de noodzakelijke lasten (bijvoorbeeld woonlasten).

 

Het inkomen van een zelfstandig ondernemer (eenmanszaak) wordt ten behoeve van de draagkracht berekend op basis van de gemiddelde winst van de onderneming van de afgelopen drie jaren. Het is namelijk van belang te bekijken of de ondernemer in opeenvolgende jaarstukken een bestendige lijn volgt. Een scherp dalende winst bij een vrijwel gelijkblijvende omzet roept natuurlijk vragen op. De winst van een onderneming is gelijk aan het eindvermogen verminderd met het beginvermogen en vervolgens vermeerderd met de privé-onttrekkingen, waarbij het van belang is dat de omvang van de privé-onttrekkingen de continuïteit van de onderneming niet in gevaar brengt.

 

Bij een BV wordt niet uitgegaan van de winst maar van het salaris en de dividenduitkeringen die de directeur/groot-aandeelhouder (dga) ontvangt. Het is mogelijk dat de ondernemer een deel van de winst niet uitkeert en hij bepaalt zelf – vaak op advies van de accountant – de hoogte van zijn salaris. De vraag is dan ook of dit salaris en/of de dividenduitkering ten  opzichte van de resultaten redelijk is en of dit salaris en/of de dividenduitkering gelet op de resultaten van de onderneming verhoogd of verlaagd kan of moet worden.

 

Bij de vaststelling van de alimentatie door een rechter moet de ondernemer/dga inzicht geven in de bedrijfsvoering en de actuele financiële positie van zijn onderneming. De hoogte van de privé-onttrekking, het salaris of de dividenduitkering moeten in verhouding staan met de financiële status van de onderneming.

 

Het in de jaarstukken vastgestelde inkomen van de ondernemer hoeft niet bepalend te zijn voor de vaststelling van de draagkracht. Ook al kloppen de cijfers op zichzelf en zijn de jaarstukken door de fiscus aanvaard, dan nog is de vraag of deze cijfers voor de berekening van de draagkracht beslissend moeten zijn. De jaarstukken worden immers niet vastgesteld ten behoeve van de alimentatieplicht van de ondernemer, maar uit fiscaal of commercieel oogpunt. Naast het begrip ‘fiscale en commerciële winst’ zou gezegd kunnen worden dat er ook een ‘alimentatie-winstbegrip’ bestaat. In het kader van de alimentatievaststelling gaat het om het besteedbaar inkomen en de beschikbare middelen. Dit kan met zich meebrengen dat bij de draagkrachtberekening een correctie op de (jaar)cijfers nodig is om bij de werkelijkheid te kunnen aansluiten. Diverse factoren zoals afschrijvingen, voorzieningen of de fiscale oudedagsreserve kunnen de hoogte van de resultaten en dus het inkomen corrigeren. Uiteindelijk is het aan de rechter om te beoordelen of het inkomen in verhouding staat met de resultaten van de onderneming. Laat u hierover goed informeren door een familierechtadvocaat.

 

U kunt contact opnemen met Thea Bruins (bruins@kadv.nl) of Amy Lamme (lamme@kadv.nl). U kunt ook gebruik maken van het gratis inloopspreekuur.

Deel dit artikel